Sneller dan ik dacht, ben ik nu toch al over naar Ubuntu’s Gutsy Gibbon. Ik ben altijd wat een schijtlijster in het snel overstappen, maar in een onbewaakt ogenblik had mijn lief, tevens systeembeheerder, mijn laptop geschaakt en is mijn trouwe Feisty Fawn nu verjaagd door de Gibbon. Ik ben dus nu wat aan het experimenteren en tot nu toe gaat alles prima. Heel handig ook dat we nu de Bubba hebben om een backup te maken.

Ook een goed moment om eens naar wat programma’s in Ubuntu te kijken die ik tot nu toe niet gebruik.

Zo heb ik Ik nu toch eindelijk de feedreader ontdekt. Ik wist wel dat die dingen bestonden maar wou er tot nu toe nooit aan. Een feedreader leest het laatste nieuws van door jezelf te bepalen internetpagina’s, zodat je ze niet steeds hoeft te bezoeken. Tot nu toe gebruikte ik er nooit een maar nu heb ik Liferea, een gratis en natuurlijk vrije software feedreader. Het is een simpel programma, wat als je opent in de taakbalk gaat zitten. Sites die een RSS feed bieden, kan ik toevoegen door op het RSS symbool te klikken.

Heel handig, want nu hoef ik die sites niet steeds meeer te bezoeken, maar ziet de feedreader of er nieuws is toegevoegd en waar dat over gaat.

Ook heb ik Tomboy maar eens geactiveerd. Tomboy is een notitie programma. Je krijgt zo’n geel plakbriefje in je taakbalk waarop je notities kunt maken en die later verder kunt uitwerken of bijvoorbeeld dingen die je nog moet doen en niet wilt vergeten. Ook handig en als ik nu wat vergeet kan ik mooi Tomboy de schuld geven en hoef ik het niet meer op de leeftijd te gooien.

Daarna heb ik Wanda de waarzeggende vis geactiveerd. De beschrijving zegt daar dit over:
Wanda is totaal nutteloos. Het kost slechts schijfruimte en processortijd, en indien gebruikt, ook kostbare ruimte in het paneel en het geheugen. Als iemand betrapt wordt op het gebruik ervan is een psychiatrisch onderzoek een logische volgende stap.

Verder is Gaim nu vervangen door Pidgin. Pidgin is een instant messenger die tegelijkertijd met MSN, IRC, ICQ e.d. kan communiceren. Heel handig als je meerdere chatprogramma’s gebruikt.

Het is de mensen van Ubuntu weer gelukt; de nieuwe halfjaarlijkse versie “Gutsy Gibbon” is vandaag verschenen. Dat betekent niet alleen een nieuwe Ubuntu, maar ook een nieuwe Kubuntu (Ubuntu met de KDE destopomgeving), Edubuntu (versie voor het onderwijs), Ubuntu Studio (multimedia editie) en Xubuntu (de kleine Ubuntu).

Ondertussen zit de Nederlandse community ook aardig in de lift. Op 27 oktober wordt in Hilversum de release party gehouden, waar iedereen welkom is (wel graag opgeven). Ook zijn er in Nederland inmiddels, in navolging van Belgie, Ubuntu steunpunten. Hier kunnen mensen gratis installatie cd’s bestellen en/of technische ondersteuning krijgen.

Voor iedereen die zeurt over de kwaliteit van Vista en niet vastzit aan Windows, voldoende reden om de overstap te maken. Wil je helemaal geen gedonder, dan bestel je gewoon een kant en klare Ubuntu Linux laptop of desktop bij Mingos. Mingos is sinds een paar dagen nu ook offficieel Ubuntu solution partner.

Zelf heb ik de Gibbon er nog niet op staan, dus ik kan er weinig over zeggen. Ik wacht wel even tot de grootste druk op de download verdwenen is of tot ik via de automatische update de nieuwe versie krijg aangeboden. Maar voor wie niet kan wachten:

In de Trouw van vandaag staat een review van de nieuwste versie van Ubuntu die morgen officieel het daglicht ziet. Voor het eerst denk ik dat in een van de landelijke dagbladen uitgebreid aandacht besteed wordt aan Ubuntu. Voor Linux en Ubuntu is dat erg belangrijk omdat marketing bij vrije software nog weinig aandacht krijgt; ook omdat er natuurlijk geen grote budgetten voor zijn.

Er is een grapje, dat begint met de vraag: Wat als besturingssystemen vliegmaatschappijen zouden zijn?

Gelukkig is dit al een oud grapje want tegenwoordig hoeft er nog maar weinig te worden gedaan met de stoel maar het geeft wel aan hoe er vaak nog naar Linux wordt gekeken. Daarom is het goed dat in de “gewone” krant op deze objectieve manier Linux en Ubuntu onder de aandacht worden gebracht.

Sinds het OpenXML drama bij de ISO certificatie is het daar feest. Ik heb het hier al vaker gahad over de plotselinge groei van het aantal landen dat ineens geinteresseerd is om mee te stemmen over ISO certificatie, nadat Microsoft haar zogenaamde open standaard indiende.

Wel nu, sinds die tijd is er over geen enkele standaard meer overeenstemming bereikt. Veel van de nieuwe landen die zijn toegetreden interesseren zich totaal niet voor de doorgaans saaie, maar wel belangrijke standaardisatie procedures en laten het bij de stemmingen  afweten. Hierdoor wordt het quorum (vereist aantal landen dat aanwezig is bij de stemming)  niet meer gehaald en komt er dus geen enkele standaard meer door.

Het is te triest voor woorden maar ondanks dat moest ik erg lachen toen ik dit bericht las op Consortium.

Toch nog maar even stemmen, als je dat nog niet gedaan hebt:

Ongeveer een jaar geleden schreef Sanne Roemen hier op haar weblog al over alternatieve manieren voor bands om het internet succesvol in te zetten. Terecht waarschuwt zij voor de wurgcontracten met de platenmaatschappijken en met de Buma Stemra.

Het Internet heeft de muziekindustrie inderdaad behoorlijk op zijn kop gezet en het lijkt erop dat de platenmaatschappijen hun langste tijd hebben gehad. Gevestigde namen, zoals onlangs Radiohead geven hun muziek weg of laten gebruikers betalen wat ze ervoor over hebben. Kan best zijn dat ze daarmee al snel meer verdienen dan via de platenmaatschappijen, want van de opbrengsten van cd’s komt vrijwel niets bij de artiest terecht. Sommige bands, zoals de metalband Throwdown roepen openlijk op om mee te helpen aan de ondergang van de platenmaatschappijen en de muziek te “stelen” en de band te steunen door naar concerten te komen en merchandising te kopen, zoals t-shirts.

Een ander initatief is We7. Hier kun je ook gratis muziek aanbieden en downloaden. De artiest wordt betaald uit advertentieboodschappen die tijdens de download worden vertoond. Nog een belangrijke ontwikkeling is de Creative Commons muziek. Hierbij wordt muziek gratis beschikbaar gesteld onder vrije licenties. Creative Commons muziek kun je o.a. vinden bij Jamendo.

Bekende bands die al doorgebroken zijn, kunnen marketing en verkoop via hun eigen website doen; voor onbekende artiesten ligt dat anders maar ook voor hen komen er steeds meer mogelijkheden. Een relatief nieuwe mogelijkheid is Sell a Band, een initatief van de Nederlander Pim Betis.

Via Sell a Band kunnen artiesten een CD opnemen als er genoeg mensen zijn gevonden die in ze willen investeren (believers). In totaal moet er $ 50.000,– worden ingezameld en iedereeen kan voor $ 10,– een aandeel kopen. Daarvoor krijgen zij een CD en ook een deel van de opbrengsten van de site. Die inkomsten komen uit advertenties en uit de verkoop van muziek via de site. Alle opbrengsten worden gedeeld tussen SellABand, de “believers” en de artiest. Kortom, een win-win-win situatie, zou je op het eerste gezicht zeggen.

Toch een paar kanttekeningen:

Het is mij niet duidelijk in hoeverre de artiesten zeggenschap hebben over de besteding van het bedrag van $ 50.000,–. Ik zou me kunnen voorstellen dat artiesten liever gebruik maken van eigen kontakten, voor wat betreft opname studio’s, producers, managers of drukkerijen of kiezen voor bijvoorbeeld geen producer of manager. In dat geval zou het bedrag ook een variabel bedrag kunnen zijn, waarbij de artiesten zelf bepalen wat er voor hen nodig is. In de Faq van SellaBand staat weliswaar dat artiesten eigen bedrijven mogen aandragen, maar ook wordt op diverse plaatsen verwezen naar de zogenaamde Title Agreement.

Na nog wat onderzoek heb ik de Title Agreement gevonden en daarin staat het volgende:

SellaBand will solely decide how, but after consulting the Artist, in which recording studio the Recordings will be made. Besides, SellaBand shall solely appoint the sound producer, an A&R manager and other persons which could be involved in the recording process. The Artist shall, only if this is reasonably necessary, repeat each work to be recorded until SellaBand reasonably considers that a Recording has been produced which is a suitable version in all
respects, both artistically and technically sound.

Daar staat dus gewoon dat SellaBand bepaalt wat er gebeurt..

Als ik verder lees in de Title Agreement schrik ik toch wel wat. Daar staat namelijk ook:

During the term of this Agreement the Artist is entitled to perform for promotional purposes for the Believers and others. As long as the Recordings have not been finalized, the Artist is however not entitled to make recordings for radio, television, or film without the prior written approval of SellaBand

Geen radio, tv of flm dus, zonder toestemming van SellaBand.

Hoe zit het met de contracten tussen de artiest en de A&R manager of de producer? Ook hierover wordt ik op de site van SellaBand niet veek wijzer. Wel wordt er gezegd dat wanneer het bedrag gerealiseerd is, er een A&R (artist and repertoire) manager wordt toegewezen maar niet wat hier de bevoegdheden en rol van zijn.

Hoe zit het met de rechten op de muziek. Dit lees ik daarover in de voorwaarden:

1. All rights related to the CD tracks, including intellectual and industrial property rights like copy- and neighbouring rights and Master rights, shall exclusively be vested in SellaBand, in accordance with the terms and conditions of the Title Agreement. Besides, Recording, Reproduction and Exploitation will take place in accordance with the Title Agreement.
2. All publishing rights related to the CD tracks shall exclusively be vested in SellaBand, in accordance with the terms and conditions of the Publishing Agreement.

Kortom SellaBand doet mij dan ook nog steeds sterk denken aan een platenmaatschappij. Het is goed dat muzikanten niet meer afhankelijk zijn van de gratie van een platenmaatschappij voor het opnemen van een CD, maar ook SellaBand hanteert een strak keurslijf.

Conclusie:

Onder invloed van internet staat de muziekwereld ondertussen toch wel op zijn kop en beginnende bands en artiesten doen er goed aan om zich vooraf goed te informeren over alle nieuwe mogelijkheden. Daarbij blijft het oppassen met wat er gebeurt met de rechten op de muziek en de vrijheid van de artiest.

Het aandeel van Linux op de desktop is sinds december vorig jaar verdubbeld en er wordt ook steeds meer software voor Linux ontwikkeld, terwijl dat aantal voor Windows daalt. Overigens is het aandeel Linux gebruikers nu nog maar 0,81%, maar uit een poll op Computable blijkt op dit moment dat de meeste mensen denken dat Linux Windows uiteindelijk in zal halen.

Wie dus bij de tijd wil blijven, stapt het beste nu over. Om dit gemakkelijk en leuk te maken, nodig ik graag iedereen uit om op zaterdag 27 oktober mee te gaan naar  release party in Hilversum van de nieuwste versie van Ubuntu Linux, "The Gutsy Gibbon". Er is daar advies en ondersteuning aanwezig bij de installatie van Ubuntu. Ook zijn er een stel interessante sprekers, zoals Arjen Kamphuis, die het zal hebben over de overheid en vrije software en die ik eerder met veel plezier,  heb zien optreden bij de presentatie van het Self Platform.  Ook ben ik benieuwd naar  Sabina Gazic, gemeenteraadslid in Amsterdam. Zij schreef kort geleden dit verhaal over vrije software in het onderwijs, waarin de treffende vergelijking wordt gemaakt tussen Microsoft en een drugsdealer.

Meer informatie over de release party staat hier of je kunt deze flyer downloaden.

Zondag is mijn oma (beppe) overleden en vandaag was de crematie. Beppe is 95 jaar geworden. Beppe en pake woonden vroeger bij ons in de tuin. Mijn ouders en grootouders hadden samen een bedrijf, een koekbakkerij, een cafetaria, een ijsloket en een winkel.  Pake en beppe waren voor mij een soort van tweede ouders. Als ik uit school kwam, vroeg ik: ” mem, wat eten wij vandaag?”. Boontjes zei mijn moeder dan, want die kwamen altijd met emmers vol uit de groentetuin van mijn andere grootouders.  Alweer boontjes,  vroeg ik dan; Ik vraag wel of ik bij beppe mag eten.

“Beppe, mag ik hier eten? Ja hoor, natuurlijk maar we eten vandaag boontjes. Ik ga snel even naar de winkel om iets anders voor jou te halen want daar houd jij niet van”.

Soms moest ik voor straf zonder eten naar bed. Dan ging ik voor het raam van mijn slaapkamer zitten huilen, net zolang tot beppe naar buiten kwam en mij vroeg wat er scheelde “Beppe, ik heb straf en moet zonder eten naar bed.” Straf vond beppe tot daar aan toe, maar zonder eten naar bed…

Zij spoedde zich dan naar het cafetaria, waar mijn vader en opa druk aan het werk waren. Eén patat met, zei ze dan. Uhhh voor wie is dat dan, vroeg mijn vader of mijn opa. Wat gaat jullie dat aan, vroeg ze dan; ik betaal ervoor.  Daar konden ze dan weinig tegen inbrengen dus zij kreeg haar patat en die bracht ze dan stiekem bij mij op mijn kamer. Niet verder vertellen hoor, zei ze dan..

Ze was voor niets en niemand bang. Toen in de oorlog de school tegenover ons omsingeld was door Duitsers die het hoofd van de school wilden oppakken omdat hij in het verzet zat, is ze de school binnen gegaan en heeft ze het schoolhoofd door de achterdeur in een boerenkiel naar buiten gesmokkeld en dat terwijl ze zelf het huis vol onderduikers had.

Beppe klaagde nooit maar had wel de touwtjes in handen en dat bleef zo tot het eind. Een maand of twee geleden was ze gevallen en had ze haar pols gebroken. Zeer tegen haar zin werd ze toen naar het ziekenhuis vervoerd. Daar hebben ze de pols in het gips gezet maar de volgende dag was het gips er alweer af. Toen ik vroeg waar dat goed voor was, zei ze dat het niet lekker zat. “Het zal wel weer over gaan voordat ik een oud wijf ben”, voegde ze eraan toe.

De rest van de familie werd wel eens wanhopig van haar maar beppe en ik konden met elkaar lezen en schrijven; ik geloof niet dat we ooit ruzie hebben gehad. Zondag ben ik bij haar gebleven tot het einde. Ik weet niet of ze dat nog heeft meegemaakt want toen was ze al niet meer bij kennis. Mijn eigenwijze gekke lieve beppe is er nu niet meer maar ik zal haar nooit vergeten.

A.s. zaterdag wordt in het Liefland  College te Utrecht Software Freedom Day gevierd; deze dag wordt georganiseerd door de Nederlandse Linux Gebruikers Groep. Er staan een groot aantal interessante presentaties op het programma, van o.a.:

NN-Open, een vereniging die ik nog niet kende, maar die zich inzet voor gebruik van Open Standaarden, Open Source en Open Content in Noord Nederland

Het Open Street Map project dat vrije  kaarten en plattegronden ontwikkeld als alternatief voor commerciele kaarten met restrictieve licenties.

Codeyard: project waarbij middelbare scholieren bouwen aan open source software.

Presentatie van Jacco Lammers over de eerste open source auto

OpenSearch: over de bouw van een open source zoekmachine

Uit de brede samenstelling van het programma blijkt al dat vrije software over veel meer gaat dan alleen software. Kijk hier voor de complete agenda.

Het Internet heeft ervoor gezorgd dat mensen vrij toegang hebben tot informatie en vrij kunnen publiceren. Steeds meer landen komen er achter dat dit maar knap lastig is en blokkeren of  beperken de vrije toegang tot het net.  Op dit moment doen al meer dan 25 landen dat, meest dictaturen maar ook in een land als Australie overweegt men om de politie het recht tot de toegang op internet te laten regelen. Ook in Nederland bevinden we ons al op een hellend vlak:

Uit het regeerakkoord:

"Teneinde radicaliserende boodschappen en voorlichting over middelen van terreur te bestrijden, wordt voorzien in de mogelijkheid om het doorgeven van boodschappen door internet providers te verbieden".

Ook filteren een aantal providers, waaronder UPC en KPN op vrijwillige basis een door de politie opgestelde lijst met buitenlandse kinderporno sites. Op zich nog niet zo’n probleem, ware het niet dat die lijst geheim en dus oncontroleerbaar is.

Voor het Internet waren we afhankelijk van journalisten van radio, tv en kranten om te weten wat er zoal in de wereld aan de hand is. Nu is het mogelijk om informatie uit de eerste hand te krijgen, van mensen die erbij betrokken zijn en in de buurt zijn. Overigens is ook het internet zelf niet vrij van censuur. Lees daarover maar eens dit artikel van PC active journalist. Menno van den Hurk. HIj beschuldigt daarin o.a. zoekmachine Google en de bekende social news site Digg van censuur.

Helaas doet kennelijk ook de populaire Nederlandse sociale nieuws site NuJij daar aan mee. Bij de populairste berichten van de afgelopen dertig dagen ontbreken namelijk  allerlei  berichten over het referendum, zoals bijvoorbeeld deze en deze, terwijl die aanzienlijk meer stemmen hebben dan berichten die wel tussen de populairste berichten staan.

Persoonlijk vind ik dat zowel overheid als providers zich moeten onthouden van censuur. Mits ongecensureerd, kan het internet juist zorgen voor een gezonder evenwicht tussen burger en overheid op het gebied van informatie voorziening. Een mooi voorbeeld daarvan zijn de gebeurtenissen van 11 september; de meeste mensen die zich via Internet hierover informeren geloven inmiddels niks meer van de officiele lezingen die ons door de overheid zijn voorgespiegeld, terwijl je hier in de oude media vrijwel niks meer over hoort.

De begrippen vrije en open source software worden vaak door elkaar gebruikt maar toch zijn ze niet hetzelfde.  Alle vrije software is wel open source maar niet alle open source software is vrij.

Vrije Software geeft gebruikers vier vrijheden:

1. De software mag door iedereen – zonder licentie kosten – geïnstalleerd en gebruikt worden, zowel voor privé- als voor commerciële doeleiden.
2. De software mag door iedereen aangepast en uitgebreid worden.
3. Om deze vrijheid in de praktijk mogelijk te maken moet iedereen toegang hebben tot de broncode van het programma.
4. De software mag door iedereen verder verspreid worden, zowel gratis als tegen vergoeding. Ook gewijzigde versies mogen verspreid worden, zodat de gemeenschap baat heeft bij de verbeteringen.

Het ontstaan van vrije software:
Het gebruik van de benaming vrije software kwam in de jaren tachtig op als reactie op veranderingen in de manier waarop de Westerse wereld auteursrechten is gaan gebruiken. Voor het ontstaan van propriëtaire software was zo ongeveer alle software vrij; programmeurs wisselden zonder problemen broncode uit. Toen dat veranderde en bedrijven copyright op software gingen claimen,  kwam Richard Stallman in actie en richtte hij de Free Software Foundation op. 

Stallman ziet software als een cultuurgoed  Anders dan ontwikkelingen die op het eerste gezicht vergelijkbaar lijken, zoals de drukpers, auto of telefoon, is software puur virtueel. Het kan niet alleen zonder verlies vermenigvuldigd worden, deze vermenigvuldiging dient ook de evolutie van software Hierdoor heeft software eigenschappen die heel anders zijn dan van andere verschijnselen uit het verleden: de uitvinding van software heeft waarschijnlijk de grootste overeenkomsten met de ontdekking van taal, schrijven en wetenschap.

Toegang tot software bepaalt wie er kan deelnemen aan een digitale samenleving. De vrijheid om de software te gebruiken, te kopiëren, aan te passen en te herdistribueren garandeert gelijkwaardige kansen in het informatietijdperk.

Om te waarborgen dat oude vrijheden voor iedereen bleven bestaan, kwam Richard Stallman  in 1984 met een licentie, de GNU General Public Licence (GPL), die erg belangrijk is gebleken voor het succes van het vrije software fenomeen op het ogenblik dat de democratisering van het Internet zorgde voor een explosie in het aantal gebruikers en makers van vrije software

De opkomst van open source:

Open source is  een term die eind jaren negentig is bedacht om gebruik van vrije software door bedrijven te stimuleren. De filosofie en de ethiek rond vrije software deed bedrijven vaak terug schrikken om te participeren. Door open-source volgelingen wordt er vooral nadruk gelegd op de praktische voordelen van het in kunnen zien van de broncode; de vrijheden die daardoor onstaan, zien zij als mooi meegenomen maar niet als doel.

Verschillen tussen  open source en vrije software

De verschillen tussen de vrije software gemeenschap en de open source gemeenschap zijn vooral politiek of filosofisch van aard. En de meeste – maar niet alle – open-sourcesoftware is dan ook vrije software, en vice versa.

Waar dus bij vrije software de filosofie centraal staat,  gaat het bij open source meer om de ontwikkeling en de techniek. Het zijn als het ware twee politieke stromingen die over het algemeen veel samenwerken omdat het product toch vaak het zelfde is. 

Vrije software of open source?

Door het gebruik van de term open source is de filosofie op de achtergrond geraakt. Mensen denken nu bij open source aan de openheid van de broncode en denken dat dat alleen interessant is voor techneuten, want wat moet je daar als gewone gebruiker mee? Met de vrijheden is het anders. Een  voordeel van vrije software waar iedereen wat aan heeft,  is bijvoorbeeld dat je er kopieen van mag maken en ze uitdelen, zodat je anderen ermee kunt helpen. 

Persoonlijk vind ik de filosofie en de vrijheden van de gebruiker veel belangrijker dan de openheid van de code. Sterker nog, ik heb nog nooit een broncode gezien en voor de code is dat waarschijnlijk ook beter dat dat zo blijft. Vandaar dat ik zal proberen om het niet meer over open source te hebben als ik vrije software bedoel. Omdat ik het hier vaak heb over dit onderwerp, heb ik inmiddels ook een vaste pagina aan dit weblog toegevoegd met meer informatie over vrije software en Linux.  Hierbij heb ik dankbaar gebruik gemaakt van een door Bart opgesteld document, wat hier ook als pdf of odt gedownload kan worden.