Eergisteren had ik het hier over de eenzijdige benadering van de Consumentenbond ten aanzien van Microsoft. Omdat ik mijn verbijstering hierover vandaag nog niet te boven was en een bericht op het forum tot nu ook niks heeft uitgehaald, heb ik ze vandaag maar eens een e-mail gestuurd met de volgende tekst:
Graag zou ik van jullie opheldering willen over het volgende:
Ik ken de consumentenbond als een objectief orgaan wat producten onderling met elkaar vergelijkt en op basis daarvan een advies uitbrengt. Ik constateer nu dat dit niet het geval is als het gaat om Microsoft. Met verbazing zie ik bijvoorbeeld op jullie voorpagina de volgende categorieen staan onder Electronica en Communicatie: Mp3-spelers, Windows Vista, Mobiele telefoons, LCD- en plasma-tv’s, Digitale camera’s
In al deze gevallen gaat het om algemene productaanduidingen, behalve in het geval van Windows Vista. Daar gaat het om een enkel besturingssysteem, waarvan er ook vele andere zijn. Dit is des te kwalijker omdat het hier gaat om een besturingssysteem van een bijna monopolist. Verder kom ik er via uw site achter dat uw organisatie zelfs een apart boekje heeft uitgebracht met een eenzijdige test van het Vista besturingssysteem, zonder enige vergelijking met een alternatief. Ook in het forum wordt eenzijdig opgeroepen tot het geven van ervaringen met betrekking tot Windows Vista.
Graag hoor ik wat hiervoor uw beweegredenen zijn.
Met vriendelijke groet,
Ik ben benieuwd naar de reactie en zal jullie hiervan via mijn weblog op de hoogte houden.
Vaak beweren mensen op internet dat Linux niet geschikt zou zijn voor mensen met weinig kennis van computers. Mijn ervaring is juist dat het andersom is en dat Windows dus niet zo geschikt voor ze is. Onder een gebruiksvriendelijki Linux systeem, zoals bijvoorbeeld Ubuntu, hebben deze mensen alleen wat hulp nodig bij de installatie maar als het eenmaal draait, zijn er eigenlijk nooit problemen.
Kennelijk heeft Microsoft dat nu ook zelf begrepen want voor deze groep hebben ze Windows Live One Care ontwikkeld. Dit is een extra bovenop XP of Vista en het zorgt ervoor dat mensen worden ondersteund bij het updaten van virsusscanners, het maken van backups en het defragmenteren. Voor deze extra functionaliteit moet natuurlijk wel worden betaald.
Onder Ubuntu bestaat het maken van een backup uit een kopie van de homefolder. Updates gaan vrijwel automatisch en defragmenteren hoeft niet omdat Linux niet aan fragmenteren doet. Ook virussen en spyware zijn eigenlijk geen item. Ben je nu ook veel tijd kwijt met het onderhouden van computers van vrienden en familie onderhouden, dan zou ik je van harte aanraden om er Ubuntu of een ander gratis en gebruiksvriendelijk Linux systeem op te ztten. Meer van dit soort ervaringen op het Ubuntu forum.
Ik had overigens nog nooit van dit “Windows Live Care” gehoord maar stuitte erop toen ik een bericht tegenkwam op de site van Livre, dat ene Hans Bos van Microsoft nu ook tot Livre was toegetreden. Livre is naar eigen zeggen bezig een breed platform aan het worden voor alles wat te maken heeft met open, vrije en duurzame ICT innovatie. Hans Bos wordt daar gepresenteerd als degene die bij Microsoft verantwoordelijk is voor het open source beleid.
Omdat ik Microsoft nu niet direct met vrij en open associeer, was mijn nieuwsgierigheid naar de heer Bos gewekt. Na wat onderzoek kwam ik dit bericht tegen op Marketingfacts en daar wordt Hans Bos voorgesteld als “security chief advisor” van Microsoft, in gewooon Nederlands iets van hoofd adviseur veiligheid. Kennelijk is het hoofd veiligheid bij Microsoft dus verantwoordelijk voor het open source beleid. Nu is Linux wat veiligheid betreft, superieur aan Windows, dus wie weet gaat de man straks Microsoft wel adviseren om open source te gaan 🙂
Kom ik vandaag bij toeval terecht op de site van de Consumentenbond, schrik me werkelijk een ongeluk. Al een tijdje stoor ik me aan de eenzijdige promotie vanuit verschillende media over Windows Vista, maar dit is toch wel het toppunt.
De consumentenbond heeft namelijk een boekje geschreven over Windows Vistaen wat blijkt, Vista heeft voor- maar ook nadelen… Hoe is het mogelijk en ten opzichte van wat dan?
Nergens een woord over een alternatief voor Vista, laat staan een objectieve test, zoals dat gebruikelijk is bij stofzuigers of mobiele telefoons of andere prullaria. En ondertussen wel een groot toetjesonderzoek doen..
Waarom dan geen onderzoek naar besturingssystemen? Ik heb geen idee wat de reden is. Op zijn best is het onwetendheid, dat is dan wel triest maar daar is nog iets aan te doen. Maar zo’n boekje kost toch ook geld en voor dit soort reclameuitingen kun je toch moeilijk je leden laten opdraaien? Kan hier a.u.b. eens een onafhankelijk onderzoek naar worden ingesteld?
Al een aantal keren heb ik op het punt gestaan om me aan te melden voor Second Life. Voor wie het niet weet, Second Life is een virtuele wereld wat bedoelt is als een soort afspiegeling van de echte wereld. Deze wereld wordt gebouwd door de leden en je kunt er dan ook bijvoorbeeld virtuele grond kopen en daarop gebouwen bouwen. De twijfel was er omdat ik niet veel heb met virtuele spelletjes, maar eigenlijk toch ook bang was dat ik Second Life juist wel leuk zou vinden en mijn eerste leven al genoeg tijd kost.. Omdat de nieuwsgierigheid bij mij uiteindelijk bijna altijd overwint, mocht ik gisteren van mijzelf een dagje “spelen” op Second Life. Nieuwsgierig was ik vooral naar de netwerkmogelijkheden en naar wat er daar zakelijk mogelijk is. Steeds meer grote bedrijven vertonen zich namelijk in de wereld van Second Life.
Nadat je je hebt aangemeld en een naam hebt gekozen, moet je een zogenaamde avatar kiezen (een poppetje of een zogenaamde virtuele persoonlijkheid). Deze kun je dan vervolgens aanpassen door bijvoorbeeld de kleur en vorm van je kleding aan te passen of je postuur, je haar, schoenen en zelfs je make up. Natuurlijk wilde ik er niet al te standaard bijlopen, dus daar was ik eerst al een uurtje mee zoet. Overigens kennelijk wel met resultaaat want de eerste virtuele persoonlijkheid die ik tegen kwam, toevallig ook een Nederlandse, merkte op dat ik er flitsend uit zag. Zelf liep ze er bij als een soort OlgaLowina en naar eigen zeggen als haar moeder, dus kon ik haar meteen adviseren hoe ze alles kon veranderen.
De eerste tijd kom je dan in een soort van testomgeving terecht waar je alles kunt leren over Second Life. Er is een demo omgeving, er zijn tutorials en je kunt er gratis dingen krijgen, zoals bijvoorbeeld ander haar, meubels, huizen en zelfs een UFO. Ook kreeg ik ergens 2 x een zogenaamde Linden $, het virtuele geld waar je in Second Life mee kunt kopen en betalen en wat ook inwisselbaar is voor echt geld. Verder zijn er medewerkers van Second Life aanwezig, waar je met vragen terecht kunt.
In de testomgeving leer je hoe je rond moet lopen en bijvoorbeeld auto moet rijden. Al je spullen komen terecht in je inventaris. Ik heb alles maar aangenomen, want je weet maar nooit…
Als je de testomgeving wilt verlaten wordt er gewaarschuwd dat je later niet meer terug kunt. Eenmaal in de “echte” wereld van Second Life moet je het dus kennelijk maar zelf uitzoeken. Al met al heb ik wel een paar uur in de testomgeving rondgezworven voordat ik die sprong gemaakt heb.
Eenmaal aangekomen, begreep ik eerst totaal niet waar ik naar toe moest en wat ik moest doen. Ik deed dus maar wat en kwam overal en nergens terecht, zoals in huizen, kastelen, steden en jungles met watervallen. Wat mij opviel was dat ik er vaak geen mens tegenkwam en dat veel huizen dicht waren of verlaten . Al met al maakte het nog al een desolate indruk. Meerdere keren kukelde ik in zee en ik ben zelfs een paar keer uit wanhoop uit een soort van vliegtuig gesprongen, waarmee je kunt laten transporteren, maar wat dan plotseling dienst weigerde. . Een keer kwam ik daarbij terecht in een nachtclub, waar ik geacht werd de eenzame bardame te tippen en een keer werd mij, in wat wel een SM kelder leek, door de vrouw des huizes, op niet al te vriendelijke wijze, verzocht het pand te verlaten. Zal wel zijn omdat ik nog maar een luizige 2 $ linden dollar te besteden had of er misschien niet kinky genoeg uitzag.
Op een gegeven moment kreeg ik door dat je op de wereldkaart kon zien wat de popularie lokaties waren. Dit waren meestal sexclubs, casino’s en het naakstrand. Ook een soort danceparty in Amsterdam was erg in trek. Al met al kwam het op mij allemaal erg leeg over. Geen moment had ik het idee dat ik er wat te zoeken had. Wel vond ik nog een aantal groepen die voor mij misschien wel interessant kunnen zijn, zoals o.a. over open source en jawel: Marketingfacts. Ik heb me er bij een paar aangemeld maar daarna gebeurde er eigenlijk ook niks dus hoe en of dat werkt, kan ik dus nog niet zeggen.
Het aanmelden bij Second Life is trouwens gratis maar voor de meeste acties zit je al vrij snel vast aan een betaalde account. Ik heb dat niet gedaan ook omdat ik de veiligheid van Second Life niet zo vertrouw. De database is al een aantal keren gekraakt en dan heb je toch liever niet dat daar je creditcard gegevens in staan.
Mijn voorlopige conclusie is in ieder geval dat Second Life misschien leuk kan zijn als je van gokken houdt of op zoek bent naar erotiek maar verder voegt het naar mijn idee nog weinig toe. Of het nog een vervolg krijgt? Ach misschien, op een andere lege zondagmiddag?
Een tijdje geleden stuitte ik op deze site: http://www.inpics.net. Op de site staan allemaal geweldige tutorials die vooral op beelden gebaseerd zijn. Ik had de site gevonden toen ik aan het zoeken was naar open content en creative commons materiaal voor Open-Of-Course. Het rare was dat ik toen ik de tutorials opende, ik nergens iets kon vinden over een vrije licentie. Omdat ik het materiaal wel interessant vond om op Open-Of-Course te publiceren, besloot ik ze maar een e-mail te sturen met de vraag wat voor licentie er nu van toepassing was.
De volgende dag kreeg ik al antwoord en dat luidde dat de tutorials aanvankelijk wel onder een creative commons licentie waren gepubliceerd maar dat er inmiddels een gesloten copyright op van toepassing was. Ze gaven aan dat het voor hen financieel gezien anders niet mogelijk was en vroegen mij om ideeen, om toch geld te verdienen met de tutorials en ze toch te publiceren onder een vrije licentiie..
Ik heb ze daarop gemaild dat ik denk dat de vrije licentie juist meer mogelijkheden biedt tot het genereren van inkomsten. De strengste creative commons licentie stelt namelijk dat je iets wel mag herpubliceren maar er niks aan mag veranderen. Aangezien de tutorials ook advertenties bevatten, ga ik ervan uit dat dat ook daarop van toepassing is. . Aangezien Open-Of-Course redelijk wat bezoekers trekt, is hun voordeel dat de advertenties vaker worden gezien en er dus meer kans op inkomsten is. Gelukkig waren ze dat met mij eens en daardoor staat er nu een aantal van deze tutorials op Open-Of-Course online.
Toch zit ik nu ook met een dilemma. Natuurlijk heb ik de tutorials voor de open source software producten online gezet, zoals deze voor Open Office, maar wat doe ik met de tutorials voor de gesloten source producten?
Een ervan heb ik overigens al gebruikt en dat is Dreamweaver maar ik hik toch nog wat aan tegen de Microsoft Office tutorials. Enerzijds ben ik me ervan bewust dat dit nu eenmaal is wat de meeste mensen gebruiken. Anderzijds voelt het een beetje als verraad aan Open Office, dat hetzelfde kan als Microsoft Office maar gratis en open source is. Voor Dreamweaver heb ik een uitzondering gemaakt omdat dat volgens mij nog wat meer mogelijkheden heeft dan het gratis en open source alternatief NVU .Ik voer nu dus een innerlijke strijd tussen open content en open source… Uiteindelijk denk ik dat ik het toch maar voor de open content ga omdat Open-Of-Course zich ook richt op open educatief materiaal in brede zin. Bovendien kan ik dan een breder publiek trekken en de mensen die nu vooral op Windows gericht zijn, in ieder geval attenderen op het alternatief van open source.
Deze aflevering van starten zonder startkapitaal gaat over acquisitie en wordt geleverd door Caroline Franssen van Heart Management. Caroline coacht o.a. ondernemers, leidinggevenden en andere professionals die op zoek zijn naar transformatie. Ik heb haar leren kennen via de mailinglijst voor vrouwlijke ondernemers van Women on the Web waaraan zij al jaren een actieve en positieve bijdrage levert. Op Cursusnetwerk verzorgt zij bovendien een erg stimulerende en effectieve online acquisitie workshop voor freelancers en ZZP-ers. Caroline denkt niet voor jou maar ze zet je aan het denken en vooral ook aan het doen.
Hier de bijdrage van Caroline, die gisteren ook op haar eigen weblog is verschenen:
Het marktleiderschap van de vlinder
Waarom zijn er eigenlijk zoveel vlinders op de wereld en kunnen ze allemaal naast elkaar voortbestaan?
Dat komt omdat ze allemaal ‘marktleiders’ zijn in hun eigen gebied. Iedere vlinder heeft een eigen levensgebied en binnen dat gebied fourageert zij op specifieke bloemen.
Ze zitten elkaar dus niet in de weg, maar kunnen naast elkaar bestaan, omdat ze ieder hun eigen focus hebben.Zo kijk ik ook graag naar het landschap van de vele eenpitters dat Nederland op dit moment rijk is: allemaal vlinders met hun eigen schoonheid, hun eigen focus en hun eigen afzetgebied. Zodra een eenpitter helder heeft waar haar bijzondere kwaliteiten liggen en zich richt op een eigen marktgebied, kan zij daarbinnen marktleider worden.
Tijdens een acquisitieworkshop voor zelfstandige tuinontwerpers die ik gaf voor de brancchevereniging BRAVVO werd dat nogmaals voor me bevestigd.Bij binnenkomst van de tuinarchitecten werd duidelijk dat mensen in het zelfde vak enorm van elkaar kunnen verschillen. Door hun persoonlijke verschillen, zijn er ook verschillen in de aard en kwaliteit van hun werk.De tuinontwerper die rustig en bescheiden is en van structuur houdt, ontwerpt andere tuinen dan de wildebras waarbij vrijheid voorop staat.
Voor beide soorten tuinen is een eigen publiek. Alleen, hoe vind je dat publiek? De e meeste eenpitters hebben in hun verlangen naar klanten, de neiging om een ‘allemansvriendje’ te willen zijn. Ze doen alsof ze het iedereen naar de zin kunnen maken en onderscheiden zich onvoldoende van elkaar. Eigenlijk is dat een vorm van zelfoverschatting én tegelijk een ontkrachting van je eigen capaciteiten.Immers: je hebt een eigen stijl van werken en daar past lang niet iedereen bij. Daarnaast zul je moeten aanvaarden dat je het niet iedereen naar de zin kunt maken, hoe erg je ook je best doet.
Jouw talenten en voorkeuren zijn ‘normaal’ voor jou, maar zijn in de buitenwereld wel degelijk onderscheidend.Het vraagt enig zelfinzicht om te ontdekken dat wat voor jou ‘normaal’ is, wel degelijk een specifieke kwaliteit heeft. De ‘keurige’ tuinarchitekt die burgerlijke en misschien in de ogen van sommigen ’tuttige’ dingen ontwerpt, ziet dat misschien niet direkt van zichzelf, evenmin als de artistiekeling die zich niet snel laat begrenzen en in de ogen van anderen veel te ‘wild’ is. Beiden denken dat het ‘normaal’ is wat ze doen, totdat ze eens door de ogen van de buitenwacht naar zichzelf proberen te kijken.Dan zien ze dat ze wel degelijk een ‘eigenheid’ hebben, die aansluit bij een bepaalde doelgroep. Het erkennen van je eigen specifieke talenten (en beperkingen) en daar mee naar buiten treden, vraagt lef. Maar het is nodig om de bij jou passende potentiele klanten te kunnen bereiken.
Soms is het bepalen van je markt voldoende en komen vervolgens de klanten op je af alsof je honing aan je kont hebt. Voor de meeste ondernemers vraagt het echter om doelgerichte stappen om aansluiting te vinden bij jouw ‘eigen’ markt: de bedrijven en particulieren die het beste bij jouw bedrijf passen.
Dit is voorlopig de laatste aflevering in deze serie. Met dank aan Caroline!
Het zevende artikel in deze serie over starten zonder startkapitaal gaat over het vaststellen van je doelgroepen. Ik ga hier op in aan de hand van een voorbeeld.
Een tijdje geleden heb ik eens de vraag gesteld op een ondernemersforum over wat ze vonden van de website/webwinkel van Mingos.
Ik kreeg toen allerlei adviezen over wat we zouden kunnen doen om de site van te verbeteren. Natuurlijk heb ik van de bruikbare adviezen dankbaar gebruik gemaakt. Een deel van de forumdeelnemers, bleek nogal sceptisch over de vraag naar computers met Linux. Helaas heerst bij een groot deel der mensheid nog het hardnekkig misverstand dat Linux niet geschikt zou zijn voor de massa en dat sla je er niet zomaar uit.. Een van de adviezen die ik kreeg, was ook om de doelgroepen nader vast te stellen.
Over dit laatste heb ik lang nagedacht. Over het algemeen is het goed om je doelgroep nader te definieren maar in dit geval kom ik eigenlijk niet verder dan computergebruikers die open staan voor iets anders. In de praktijk blijkt dit ook zo te zijn want onze klantengroep is tot nu toe heel divers en varieert van ondernemers tot computernerds, mannen en vrouwen en jongeren en ouderen.
Een grappige anecdote in dit verband is dat er een tijdje geleden een al wat oudere mijnheer zich bij ons meldde. Wij woonden toen nog in Arnhem en daar woonden we boven een horecagelegenheid/kultuurhuis. De man was het cafe binnengestapt en zei tegen het personeel dat hij op dit adres een computerwinkel had verwacht. Het personeel, danig in de war gebracht, begreep na enige tijd toch dat het dan om ons moest gaan en ze verwezen de man naar boven en gelukkig niet naar de naastgelegen Mediamarkt. De man bleek een gezellige Amsterdammer en hij was helemaal met de trein vanuit Amsterdam Noord gekomen om bij ons een laptop te kopen. Nu leveren wij niet uit voorraad omdat de computers apart geinstalleerd moeten worden, dus dat was een lichte teleurstelling maar voor hem geen reden om af te haken.
Wij waren wel nieuwsgierig naar zijn beweegredenen om op Linux over te stappen en daarvoor de reis naar Arnhem te ondernemen, dus onder het genot van een kop koffie kletsten we nog wat verder. Het bleek dat hij regelmatig problemen had met zijn Windows pc en toen hij een tijdje terug een keer ’s nachts belde met de KPN omdat zijn internetverbinding het niet deed, had de dienstdoende helpdeskmedewerker hem verteld dat dit kwam doordat hij een virus had. Toen hij vroeg hoe hij dit soort problemen moest voorkomen, had de helpdeskmedewerker hem gezegd dat hij dan Linux moest gebruiken. De man was vervolgens op zoek gegaan en bij ons terecht gekomen.. Met dank aan de KPN.
Conclusie:
Natuurlijk is het goed om over je doelgroep na te denken omdat je je daar dan bij je marketing rekening mee kan houden. Anderzijds is het ook sterk afhankelijk vanje product of dienstverlening. Een computer is nu eenmaal een algemeen product wat door vrijwel iedereen gebruikt wordt en op zich doet het er eigenlijk niet toe welk besturingssysteem erop staat, zolang het ding maar doet waarvoor het nodig is. Als je je dan gaat richten op bepaalde doelgroepen, beperk je je eigen mogelijkheden. Bij andere produkten of diensten kan het veel duidelijker zijn en dan is het zeker interessant om je doelgroepen te bepalen en uit te zoeken op welke manier en waar je ze het best kunt bereiken.
Als toegift en omdat het vandaag Valentijnsdag is hier een leuk maar wel wat lang Linux filmpje:
Veel zelfstandigen starten als freelancers of ZZP-er. In deel 6 van deze reeks over starten zonder startkapitaal daarom hier een overzicht van websites waar je op zoek kunt gaan naar opdrachten:
Opdrachten en ook de mogelijkheid om je als freelancer of ZZP-er gratis aan te bieden. Helaas zijn er niet zoveel opdrachten en is de site een beetje rommelig.
Deze aflevering gaat over het maken van een eigen promotiemateriaal voor je eigen bedrijf.
Voor het maken van je eigen brochure, flyer, presenatie of nieuwsbrief kun je de gratis en open source desktop publishing software Scribus gebruiken.
Hier kun je een video zien over de werking van dit programma:
Voor de inhoud kun je je eigen fotomateriaal gebruiken of gebruik maken van vrij beschikbaar materiaal op het internet. Op onderstaand sites vind je materiaal wat meestal ook voor commercieel gebruik gratis gebruikt mag worden:
Voor grafisch design en het bewerken van foto’s is er bijvoorbeeld een programma als The Gimp beschikbaar. Hier vind je een gratis Nederlandstalige cursus voor dit programma. Voor vector tekenen zijn er programma’s als Inkscape en Xara Extreme. Dit laatste programma is alleen gratis voor Linux gebruikers. Voor Windows is een betaalde versie beschikbaar. Van Inkscape is ook een gratis versie voor Windows beschikbaar.
Zoals ik hier en hier al schreef, gaat er nog steeds veel mis bij UPC. Nu stonden er weer monteurskosten op de rekening van mijn moeder die niet bleken te kloppen en ook de gratis telefoon, die wij bij onze bestelling via deze actie van de Breedbandwinkel zouden ontvangen, is er nog steeds niet. Het vervelende is dat je er steeds weer achter aan moet.
Gelukkig is er het webcare team. Ik heb alle problemen steeds naar ze gemaild en ze hebben ze ook allemaal opgelost. We krijgen nu zelfs de gratis telefoon van UPC, terwijl die volgens UPC eigenlijk door de Breedbandwinkel had moeten worden geleverd. Omdat ik dit niet zeker wist, had ik hier de Breedbandwinkel ook al over gemaild maar daar heb ik verder niks meer van gehoord.
Conclusie:
Bij klachten over UPC, is het het beste om hierover op internet melding te maken. Het webcare team kan door bemiddeling meer bereiken, dan wanneer je als gebruiker afhankelijk bent van de helpdesk. Als je geen eigen weblog hebt, dan kun je goed terecht bij het forum van Chello Underground, waar tegenwoordig zelfs medewerkers van UPC aanwezig zijn om klachten op te lossen.
23 februari 2007 
![[FSF Associate Member]](https://kletskous.b-cdn.net/wp-content/uploads/Image/fsfm.png){kind=small}
