Wordt de wereld nog wakker?

Zeker vier landen hebben bezwaar gemaakt tegen de ISO certificering van OOXML, het bestandsformaat van Microsoft en het zijn vooral opkomende markten, zoals India, Brazilie en Zuid-Afrika.

De verhalen over wat er gebeurd is  zijn niet mis en zijn ook hier al regelmatig aan de orde geweest.  En nu kwam ik deze open brief tegen van professor Deepak Phatak van het Indiase Instituut voor Technologie in Bombay die zitting had in de commissie die voor India de ISO-certificering moest behandelen. De man heeft twee maanden gewacht om zijn boosheid wat te laten zakken voordat hij de brief heeft geschreven.

Deze Indiase commissie heeft de standaard uitgebreid bestudeerd en had aanvankelijk zo´n 200 bezwaren. In samenwerking met Microsoft zijn daarvan uiteindelijk ruim 100 opgelost. Maar in augustus 2007 bleek dat er op 82 punten nog steeds problemen met de standaard waren en dat de commissie dus tegen goedkeuring zou stemmen als deze problemen niet zouden worden opgelost.  Deze commentaren zouden behandeld worden tijdens de vergadering in Geneve in maart van dit jaar, samen met de ongeveer 1000 commentaren van andere landen.

Tijdens die vergadering bleek dat 5 dagen lang niet voldoende waren om alle commentaren allemaal inhoudelijk te behandelen.  Een paar problemen werden wel behandeld en vervolgens werden alle andere commentaren op een hoop gegooid en mocht men voor of tegen de goedkeuring van OOXML stemmen. 6 landen stemden voor, 4 tegen en 18 landen onthielden zich van stemming. OOXML had daarmee voldoende stemmen behaald om goedgekeurd te worden als standaard omdat de onthoudingen niet meetellen in de uitslag.

Een bizar detail is dat de commentaren die wel zijn behandeld inmiddels nog steeds niet zijn verwerkt en gepubliceerd in de nieuwe vorm en dat terwijl de publicatietermijn en zelfs al de  bezwaartermijn zijn verlopen. Waar nu precies bezwaar tegen kan worden gemaakt, weet dus niemand.

Toen in maart bleek dat de Indiase commissie het standpunt niet zou veranderen ging Microsoft achter de rug om van de commissie lobbyen bij de Indiase departementen en de regering. Daarbij beweerden ze dat een aantal van de organisaties die in de commissie vertegenwoordigd zijn een vooringenomen standpunt zouden hebben tegen OOXML omdat ze ook zitting hebben in de organisatie die bezig is met  het open document formaat (ODF). Dit aspect was nooit eerder door Microsoft naar voren gebracht terwijl dat al die tijd bekend was en Microsoft bij vele voorgaande besprekingen aanwezig was.

Ook beweerde Microsoft dat een nee tegen OOXML tegen het nationale belang van India zou ingaan en in feite dus dat de Indiase commissie tegen het nationale belang zou zijn en oefende druk uit om de Indiase regering het besluit van de commissie te laten overrulen.

Hoog spel van Microsoft en in India bleek men daar gelukkig niet vatbaar voor. Je schaamt je haast om in een land als Nederland te wonen waar de moed niet aanwezig is om nee te zeggen.

De professor heeft er vele slapeloze nachten van gehad en voelt zich  niet alleen persoonlijk beledigd maar vindt ook  dat de goede naam van zijn inistituut door het slijk is gehaald. Het Instituut wacht nog steeds op excuses van Microsoft maar kan daar waarschijnlijk nog heel lang op wachten.

Het ISO heeft nu  één maand om de bezwaarschriften te bekijken en om een compromis te bereiken met de organisaties voor standaardisatie in de bezwaar makende landen. Wordt dat compromis niet bereikt dan worden de bezwaarschriften doorgespeeld aan de Standards Management Board bij IEC en de Technical Management Board (TMB) bij ISO, die een oplossing zullen zoeken.

Afwachten dus maar weer. Microsoft zelf maakt zich intussen steeds ongeloofwaardiger. Ze hebben nu toegezegd dat Office 2007 wel ODF zal ondersteunen maar niet het eigen OOXML. Kunnen jullie het nog volgen?

ooxml.jpg

Terug van weggeweest

Terug van een weekje Kreta. De reis ernaar toe had ik in een spontane opwelling geboekt, zonder diepgravend onderzoek. Ik wist dat Kreta een eiland bij Griekenland was, maar daar hield het zo ongeveer mee op.

De reis – een vliegreis met appartement – was geboekt bij D-reizen. D-reizen had de reis vervolgens weer ingekocht bij  Marysol en later bleek dat Sunweb er ook nog iets mee te maken had.  Wat ik mij vooraf totaal niet had gerealiseerd was dat het om een nogal georganiseerde reis ging. Er ging een hostess mee in het vliegtuig en toen we aankwamen op Heraklion bleek er een bus geregeld te zijn naar het appartement in Chersonissos. Een bus vol Nederlanders..

Tot aan het eind van de eerste avond had ik nog maar twee Grieken ontmoet, waarvan er een Nederlands sprak en de ander in opleiding was. Janos en Giorgos. Janos en Giorgos werken in de bar bij het appartement. Giorgos is getrouwd met Sandra, een erg aardige Nederlandse en op het menu van de bar staan: het Nederlands ontbijt: twee gebakken eitjes met brood,  spek, verse jus en koffie, het ¨Grieks¨ ontbijt: een tosti met verse jus en koffie en verder  frikandellen, kroketten, patat en bitterballen.

Niet bepaald was ik mij voorstelde bij een vakantie in Griekenland, maar goed. Het appartement was voor ons perfect. Een woonkamer, slaapkamer, keuken en badkamer en twee balkons, waarvan een met uitzicht op zee. Chersonissos bleek ook verder een vrijwel volledig Nederlands – Engelse enclave en super toeristisch. De meeste bars en eetgelegenheden boden live de oefenwedstrijden van het Nederlands elftal op groot scherm en er is een snackbar met de poetische naam ¨Friet van Piet¨. Ons  geluk was dat er nog vrij weinig toeristen waren of zoals de eigenaresse van het beste restaurant in Chersonissos zei; ¨jullie zijn net op tijd, volgende week komen de hooligans¨.

Dat beste restaurant – Taverna Avli –  hadden we bij toeval gevonden.  De meeste eetgelegenheden in Chersonissos zijn volledig afgestemd op toeristen. Het menu bestaat meestal uit een combinatie van bitterballen, english of continental breakfast en souflaki. De proppers proberen je overal naar binnen te praten en op een of andere manier ben ik daar allergisch voor.

Toevallig had ik gezien dat er ergens een Indiaas restaurant was en dus besloten we  maar om daar eens een kijkje te gaan nemen. Gelukkig was dit restaurant dicht en bleek erachter, een authentiek Grieks restaurant verscholen te zitten. Giorgos en Janos bevestigden later dat we een van de beste plekken in Chersonissos hadden gevonden; daar waar ze aan het eind van het seizoen ook hun eigen vrouw mee naar toenemen.

Op Kreta zijn geen treinen, maar wel veel bussen. De bussen van het openbaar vervoer zijn modern – moderner dan hier in Nederland – en natuurlijk allemaal voorzien van airco. Het enige eigenaardige is dat ze niet altijd stoppen bij de bushalte. Als ze op de startplaats al vol zitten, stapt de kaartjesverkoper uit en rijden ze gewoon door, ook al zijn er onderweg plekken vrij gekomen. Daardoor kan het dus wel eens even duren voordat je in de bus zit. Vandaar dat we ook pas om 14.30 aankwamen bij Knossos wat rond deze tijd al om 15.00 uur dicht gaat (in het hoogseizoen om 19.00 uur).

De volgende dag dus maar een auto gehuurd. Een auto huren kon ook via Sunweb, net als het boeken van allerlei excursies. Maar na wat lokaal onderzoek bleek de auto via Sunweb ongeveer twee keer zo duur te zijn als direct via de lokale verhuurbedrijven, die daar in grote getale aanwezig zijn. Hetzelfde geldt waarschijnlijk voor de excursies.

Met de auto zijn we toen een paar dagen het eiland rondgereisd. Prachtige bergen, natuur, berggeiten, schapen, slangen en soms erg smalle en stijle berg- en kustweggetjes, die van asfalt overgingen in zandpaden. Vooral de zuidkust met plaatsjes als Mirtos en de vroegere hippie kolonie Matala was erg mooi. Vooral omdat het daar nog een stuk minder toeristisch is dan de noordoostkust.

Het verkeer lijkt op het eerste gezicht vrij chaotisch, vooral in Heraklion. Alles door elkaar, brommertjes, scooters, motors, bussen en auto´s maar het gaat allemaal erg gemoedelijk. Iedereen lost het wel met elkaar op en daardoor is het veel minder gestressed dan in Nederland.  De verkeersborden begrepen wij niet altijd, maar dat doen de eilanders zelf ook niet. Dubbel parkeren aan straten met een parkeerverbod is doodnormaal en op het platteland zijn veel verkeersborden kapot geschoten.  In de bergen was het rustig en toen we ergens kwamen bij een wegblokkade, stond er gewoon een mannetje die de blokkade voor ons aan de kant zette, zodat we weer door konden rijden.

Brommers mogen er nog lekker zonder helm rondrijden en de meesten deden dat ook. Verder zagen we veel halfafgebouwde gebouwen onder het motto van als we weer geld hebben, maken we het wel af. Vaak was de benedenverdieping wel bewoond, maar de bovenverdieping nog lang niet klaar. Niemand kennelijk, die zich daar druk over maakt.

Aan de zuidkust staan veel kassen, met tomatenplanten, komkommers e.d. De kassen staan schots en scheef op de rotsen of langs de kust. Ze zijn niet van glas maar van plastic. Van welstandscommissies of rooilijnen heeft op Kreta kennelijk nog nooit iemand gehoord.

Zwerfkatten en – honden zijn op Kreta heel normaal. Ze worden niet zoals hier gevangen door de katten- en hondenmeppers en opgepakt en daarna vermoord in het asiel als ze niet op tijd worden afgehaald. De meesten waren in redelijk tot goede conditie. Sommige niet en die overleven het misschien ook niet.

In vergelijking met het overgereguleerde Nederland is Kreta een verademing en wij hebben er een prima vakantie gehad Met speciale dank aan Sandra, Jorgos en Janos van Tina Maria Zanik.

Tip: Deze reis is o.a. te boeken via Sunweb.

3 juni 2008     Persoonlijk     5 reakties

Zijn dit de nieuwe witte boord criminelen van het Internet?

Steeds meer applicaties worden online aangeboden. Voordeel is dat je niks meer hoeft te downloaden naar je PC, dat je gemakkelijk uit kunt wisselen met anderen en dat je ook minder opslagcapaciteit nodig hebt omdat de content op de servers van de aanbieders wordt bewaard. Bekende voorbeelden zijn bijvoorbeeld Google Docs en Facebook.

Dat lijkt allemaal reuze handig en dat kan het ook wel eens zijn maar er zitten ook gevaren aan. Zo kwam ik net de website Conversation Exchange tegen hier bij  KillerStartUps. Daar kunnen mensen die een taal willen leren met elkaar chatten. Leuk idee dacht ik in eerste instantie, totdat ik de voorwaarden zag.

Daar staat o.a. in: ¨Any content you submit or publish to ConversationExchange.com becomes the property of ConversationExchange.com. This includes but is not limited to ideas, concepts, designs, language phrases, translations.¨

Ok, dus stel je hebt een lumineus idee voor een bedrijf, babbelt daar wat over met iemand die je via deze site hebt gevonden en vervolgens mag je het dus niet meer uitvoeren want het idee is eigendom van Conversation Exchange geworden. Of je hebt een ontwerp gemaakt voor een website en laat dat even zien aan je chatmaatje, dan heb je pech want het ontwerp is nu van Conversation Exchange. Een leuk liedje gemaakt? Fijn, lever maar in bij Conversation Exchange.

Bah, wat een narigheid allemaal. Niet doen dus of in ieder geval heel goed de kleine lettertjes lezen!

Overigens heb ik er bij KillerStartUps ook commentaar op gegeven in de reacties maar dat is helaas op miraculeuze wijze verdwenen.

Dan nog even heel iets anders. Kletskous is na enige maanden van afwezigheid weer terug in de Marketing Top 100 (op nr. 80). Dat komt vooral door een hogere Google Pagerank maar ook door jullie stemmen. Bedankt allemaal! Stemmen mag iedere maand hier op Marketingfacts .

Vrije software sluit prima aan bij het kapitalistisch gedachtengoed

Er zijn mensen en bedrijven die denken dat vrije software anti-kapitalistisch is. Arno Wingen die hier op het blog van Karel Geenen op mij reageert, is zo te zien een van hen.

Maar het is onzin en er zijn dan ook flink wat beursgenoteerde bedrijven, zoals Google en IBM die goud geld verdienen aan vrije software en er ook flink in investeren. Dat doen ze niet uit idealisme maar omdat ze er geld mee kunnen verdienen.

Ook de meeste ontwikkelaars doen het niet uit liefdadadigheid. Veel worden er gewoon betaald en anderen doen het omdat ze zelf een bepaalde oplossing nodig hebben. Door die samen met anderen te ontwikkelen, is die oplossing natuurlijk vaak sneller klaar en beter, dan wanneer ze het alleen doen.

Zelfs advocaten verdienen aan vrije software. Het bekendste voorbeeld is Eben Moglen. Hij heeft het Software Freedom Lawcentre opgericht en dat klaagt bedrijven aan die misbruik maken van software die onder een vrije licentie beschikbaar is gesteld.

Bij vrije software draait het om het delen van kennis, leveranciers onafhankelijkheid en vrije meningsuiting. Zaken die de rechtgeaarde kapitalist toch uit het hart gegrepen moeten zijn, denk ik zo.

Politiek vindt het hacken van computers door de politie geen probleem

Iemands computer hacken (van afstand inbreken in het systeem)  is in Nederland strafbaar, maar kennelijk staat de politie boven de wet want die hackt er lustig op los in de  computers van verdachten. Dat doen ze waarschijnlijk door de systemen te besmetten met trojans en spyware, iets wat volgens mij ook niet mag.

Bovendien is het de vraag waar dit voor nodig is want de politie kan allerlei informatie, zoals chat- en e-mail verkeer al opeisen van de providers.

Zorgelijke ontwikkelingen, temeer daar je tegenwoordig in dit land al opgepakt kunt worden voor het maken van tekeningen. Hier leek de politiek zich nog enigzins over op te winden, maar het hacken van computers wordt volgens een rondje partijen,  gedaan door Brenno de Winter van Webwereld, niet als een probleem gezien.

Onze privacy komt steeds meer in het gedrang. Uit een poll op het Ubuntu forum blijkt dat privacy overwegingen voor  55%  van de gebruikers de belangrijkste reden zijn om Linux te gebruiken. Helaas is het op het Nederlandse Ubuntu forum  verboden om over politiek te  praten, dus tot een echte discussie komt het niet.

Dat mag wel op Webwereld en Tweakers en ook daar blijkt dat verreweg de meeste mensen het hacken van systemen door het te besmetten met virussen en spyware door de politie afkeuren. Het zou de politiek dan ook sieren om deze signalen serieus te nemen.

20 mei 2008     Politiek, Vrije en open source software     3 reakties

Verslag van de release party van Hardy Heron in Amsterdam

Vandaag was de release party van de nieuwste versie van Ubuntu, ¨The Hardy Heron¨ in Amsterdam. Helaas is er van sponsoring en het leveren van laptops door Mingos uiteindelijk niks terecht gekomen. Blijkbaar was er een grote sponsor vis aan de haak geslagen en liet de organisatie het toen naar ons toe  afweten, todat het uiteindelijk te laat was om het nog  fatsoenlijk te kunnen regelen.

Maar goed, ik had er al een vakantie voor verzet, dus genoeg reden om er alsnog naar toe te gaan 🙂

De eerste presentatie die ik bijwoonde was die van Dirk Schouten, een collega van het open source ambassadeur project bij Gendo. Dirk werkt bij de Rosa Boekdrukker school in Amsterdam en doet daar bijzondere dingen voor het basisonderwijs. Hij begon met de vraag of meer mensen er problemen hebben om goed uit te leggen aan anderen wat open source en open standaarden nu precies zijn. Veel aanwezigen in de zaal konden dat beamen.

Maar gelukkig had Dirk daar een oplossing voor. Dirk koopt zijn brood namelijk bij bakker Hartog in Amsterdam en dat is een open source broodbakker. Hartog geeft namelijk bij het brood ook het recept. In dat recept staan natuurlijk de ingredienten (de source) en de hoeveelheden in open standaarden.

Dit is het recept voor het volkorenbrood van Hartog:

  • 500 gram volkorenmeeel
  • 10 gram zout
  • 3 dl water
  • 20 gram gist

Het voordeel hiervan is dat je dus precies weet wat en hoeveel  je binnenkrijgt. Het vrijgeven van het recept leidt er kennelijk niet toe dat iedereen zijn eigen brood gaat bakken,  want bij Hartog staan altijd rijen voor de deur.

Daarna ging Dirk in op projecten die vanuit zijn school worden ontwikkeld op het gebied van open source software. Dat zijn:

Server@school

Server software, speciaal ontwikkeld voor basisscholen en gebasserd op OpenNA Linux. Dit is een gezamenlijk project van Dirk Schouten en Peter Fokker.

Site@school

Een speciaal voor het basisonderwijs ontwikkeld content management systeem om een website voor de school mee te maken. Dit project is erg succesvol en de software wordt inmiddels wereldwijd door basisscholen gebruikt en is in 18 talen vertaald . Uitgangspunt is dat het zo eenvoudig mogelijk moet zijn omdat er meestal bij basisscholen weinig ICT kennis beschikbaar is. Bovendien is het tot in de puntjes gedocumenteerd.

Strict.nu

Dirk zit bepaald niet stil en inmiddels is er ook een gebruikersvereniging opgericht van scholen die gebruik maken van server@school en ook verder samen willen werken aan het ontwikkelen van open source software en open content voor het basisonderwijs. De vereniging heeft nog niet heel veel leden maar groeit gestaag. Als Friezin vind ik het mooi natuurlijk om te zien dat er inmiddels ook een Friese basisschool is aangesloten.

Ik vind het een prachtig initatief en wat mij betreft krijgt Dirk het binnenkort nog veel drukker!

De volgende presentatie die ik bijwoonde was die van Brenno de Winter. Brenno is journalist en schrijft o.a.  voor Webwereld. Hij heeft o.a. de onthulling van de geheime documenten over de aanbesteding Goud op zijn naam staan, waaruit duidelijk werd dat de aanbesteding van het Rijk voor de nieuwe desktop is toegeschreven naar het Windows platform in plaats van naar open source en open standaarden.

Brenno was door een ambtenaar getipt over deze documenten. Deze ambtenaar durfde niet zijn naam te zeggen en gebruikte ook niet zijn eigen mobiele telefoon.  Sterker nog, die had hij op zijn werk laten liggen, zodat niet kon worden nagegaan waar hij was toen hij belde.

Brenno zijn verhaal ging over onze privacy. Oorspronkelijk zou er vandaag zelfs een demonstratie zijn in Amsterdam tegen de steeds verdergaande aantasting van onze privacy, maar deze werd afgelast vanwege gebrek aan belangstelling. Het onderwerp leeft niet en dat werd pijnlijk duidelijk door de reacties vanuit het Ubuntu publiek. Toen ik Brenno na afloop nog even sprak kon ik merken dat hij daarvan geschrokken was.

Want wat is er allemaal aan de hand?

  • Er is wetgeving in de maak waarin wordt bepaald dat de providers al ons e-mail verkeer, de tijd die we online zijn en de websites die we bezoeken voor langere tijd moeten bewaren.
  • Er zijn plannen om onze vingerafdrukken allemaal op te slaan in een centrale database
  • We worden overal gefilmd en het is niet duidelijk wat er allemaal met deze beelden gebeurd.
  • Via je mobiele telefoon kan gevolgd worden wanneer en waar je allemaal uithangt

Brenno maak zich hier zorgen over. Hij is bijvoorbeeld bang dat mensen journalisten straks niet meer anoniem willen tippen omdat ze bang zijn dat alle contacten toch ergens geregistreerd worden. Hij pleitte voor het gebruik van encryptie software – software die je chat- of e-mail verkeer versleuteld zodat alleen degene die je de sleutel geeft het kan lezen – en voor het gebruik van software die je internet gebruik verhuld, zoals Tor.

Mensen van over de gehele wereld gebruiken Tor om verschillende redenen: Journalisten en bloggers, mensenrechten activisten, politiemensen, soldaten, bedrijven, burgers van landen waar gecensureerd word en gewone burgers.

Het probleem met dit soort software is dat  het nog maar weinig wordt gebruikt. Mensen die het wel gebruiken zijn daardoor per definitie verdacht. Het probleem met een service zoals Tor is ook dat het langzaam is doordat maar weinig mensen het gebruiken. Als dat er meer worden, zal het vanzelf sneller worden.

Brenno is daarom bezig met een project, het Small Sister project,  wat het gebruikt van anonimisatie software ¨sexy¨ en gebruiksvriendelijk te  maken in de hoop dat meer mensen het gaan gebruiken.

Toch kwam zijn verhaal niet helemaal goed uit de verf. Dat kwam vooral door de reacties. De reacties waren, ach waarom zou ik dat gebruiken, ik heb toch niks te verbergen, dat is goed tegen de criminaliteit of dan e-mail je toch niet…

Ik heb ook niks te verbergen, maar dat betekent niet dat ik vind dat mijn hele hebben en houden en  alles wat ik doe maar gevolgd moet kunnen worden door de overheid. Het voelt onvrij en het voelt alsof ik bij voorbaat al als potentieel crimineel wordt aangemerkt. De overheid moet uit mijn prive-leven blijven, want daar hebben ze niks te zoeken.

Voor mij is dat ook een van de redenen om Linux te gebruiken.  Microsoft verstopt bijvoorbeeld van alles in hun software om te kunnen zien wat de gebruikers doen. Ik wil niet bespioneerd worden, niet door een monopolist en ook niet door de overheid en als ik dat kan voorkomen, zal ik dat zeker doen.

Ubuntu wordt echter steeds meer mainstream. Veel mensen gebruiken het gewoon omdat ze het beter vinden dan Windows. Dat bleek vandaag ook heel duidelijk uit de reacties op het verhaal van Brenno.  Aan de ene kant is dat jammer, aan de andere kant denk ik dat mensen die langer Linux gebruiken zich ook steeds meer bewust worden van dit soort aspecten.

Tot zover het verslag van de release party. Op naar het volgende feest voor de Intrepid Ibex!

Groot alarm voor de vrijheid van meningsuiting

Gisteravond zag ik bij Pauw en Witteman, Hans Teeuwen over Gregorius Nekschot. Ik kende Gregorius niet, maar hij heeft zelfs een Wikipedia pagina, dus dat ligt misschien aan mij. Gregorius maakt cartoons. Hij doet dat onder een pseudoniem omdat hij weet waar dit anders toe kan leiden. Op zich is dat al erg genoeg. Dat je hier in Nederland via cartoons, cabaret of andere satirische kunstuitingen niet meer je mening kunt uiten onder je eigen naam. zonder bang te zijn voor de gevolgen. Maar het wordt erger

Citaat Wikipedia:

¨Een boek met zijn cartoons (Nekschot : misselijke grappen) is gepubliceerd door uitgeverij Xtra, maar de boekhandel weigerde het te verspreiden. De Koninklijke Bibliotheek moet een exemplaar aanschaffen van elk boek dat in Nederland wordt gepubliceerd, dus ook van dit boek. Het wordt op dezelfde wijze behandeld als Mein Kampf en andere werken van Adolf Hitler (alleen toegankelijk voor serieuze onderzoekers, uitlening geblokkeerd).¨

Een boekverbod dus, maar zelfs daar blijft het niet bij. In 2005 is er een aanklacht ingediend tegen Gregorius, waarschijnlijk op initiatief van een of andere tot de islam bekeerde katholiek. Dat mag natuurlijk en je zou verwachten dat er dan, na onderzoek van het OM, misschien een rechtszaak zou worden gestart. Maar nee, afgelopen dinsdag stonden er zo´n 10 politiemensen voor zijn deur. Zijn computer en telefoon werden ingevorderd en tijdens het verhoor door de politie werd hem te kennen gegeven dat het nu wel afgelopen zou zijn met zijn anonimiteit. Hij is anderhalve dag in de cel vastgehouden.

Is het toeval dat deze brief van Hirsch Ballin net is uitgelekt?

Hirsch Ballin stelt in de brief voor dat in de toekomst ‘het zich beledigend uitlaten ten aanzien van een bepaalde godsdienst of levensovertuiging’ strafbaar wordt. Nu is alleen het belasteren van een godsbeeld strafbaar. Daar komt dus het beledigen van levensovertuigingen bij.

Wat is beledigend? Iedereen moet maar geloven wat hij wil maar als ik de bijbel lees, dan rijzen mij de haren vaak te berge. Heb ik nu een christen beledigd in zijn levensovertuiging? Als dit zo doorgaat zie ik de gevangenissen binnenkort snel vol lopen en wordt kritische mensen de mond gesnoerd. Nou ja, zet mij dan maar samen met Hans Teeuwen in de cel. Wat jammer dat Theo van Gogh al dood is.

Voor wie het gemist heeft, hier de link naar de uitzending van Pauw en Witteman.

16 mei 2008     Vrij en Open     3 reakties

Microsoft probeert innovatie lichte laptops op slot te zetten

intel-classmate-pc-laptop1.JPGDit is de Intel Classmate. Een van de kleine laptop modellen die de afgelopen tijd op de markt is verschenen. Dit model zijn wij op het moment aan het testen voor Mingos. Toen ik hem voor het eerst zag, was mijn reactie: wow, schattig, wat is´t ie lekker licht en die wil ik zelf houden..

Maar Microsoft vindt deze lichte laptops helemaal niet schattig. Sterker nog, ze zijn een nachtmerrie. Vista draait er natuurlijk met geen mogelijkheid op en met XP is het hangen en wurgen. Deze systemen zijn domweg te log en te zwaar voor deze producten.  Linux is volledig aanpasbaar en daardoor dreigt het marktaandeel van Linux te groeien.

Volgens uitgelekte informatie heeft Microsoft daar nu het volgende op gevonden. Ze bieden XP Home edition tegen dumpprijzen aan de fabrikanten aan, op voorwaarde dat ze geen lichte  laptops produceren met:

  • Een scherm groter dan 10,2 inch
  • Een harde schijf groter dan 80 Gig
  • Een touchscreen
  • Maximaal 1Gbyte ram
  • Maximaal een single core processor van 1 Ghz

Nou ja een kat in het nauw maakt rare sprongen en Microsoft is natuurlijk bang dat ze Vista anders helemaal nergens meer kunnen slijten. Microsoft weigert commentaar te leveren omdat ze niet ingaan op afspraken die ze maken met hardware leveranciers.

Ik ben wel benieuwd naar de reactie van de producenten. Het lijkt me sterk dat die hier op in gaan omdat hierdoor de innovatie enorm wordt beperkt. Anderzijds is het lastig in te schatten wat precies de macht van Microsoft over de hardware leveranciers is.  Wat denk jij ervan?

Achtste online marketing kermis van start

De achtste marketing kermis staat vandaag online bij Erno Hannink van Enthousiasmeren. De kermis  is een ¨evenement¨, waarbij bloggers allemaal een artikel over marketing en communicatie inzenden voor gelijktijdige publicatie. De kermis verhuist steeds naar een van de blogs van de deelnemers.

Oudere edities van de kermis vind je bij:

  1. Usarchy (Ruben Timmerman) (aartsvader van de Nederlanse online marketing kermis)
  2. Winkwaves (Rene Jansen)
  3. Enthousiasmeren (Erno Hannink)
  4. Netlash (Bart de Waele)
  5. Kletskous (Catharina Bethlehem)
  6. Karel Geenen
  7. Usarchy (Ruben Timmerman)

Maar nu dus allemaal op naar de kermis van vandaag!

7 mei 2008     Marketing en SEO     reageer

Deur open en drempels slechten voor een groter marktaandeel

Open source evangelisten, het anti-Microsoft-front, Linux fanaten, communisten, hippies, anarchisten, extremisten.. Met dat soort termen worden mensen die voorstander zijn van open source, open standaarden en vrije software regelmatig om de oren geslagen. Voor het gemak worden ze daarbij allemaal maar even over een kam geschoren.

Maar de wereld van open source, open standaarden en vrije software is erg heterogeen. Ze bestaat inderdaad uit evangelisten, het anti-Microsoft-front, Linux fanaten, communisten, hippies, anarchisten, extremisten maar ook uit slimme zakenmensen, progressieven,  liberalen, commerciele  en ook beursgenoteerde bedrijven en sinds kort ook overheden die bewust kiezen voor open source en open standaarden.

Naast verschillen, hebben deze mensen allemaal als gemeenschappelijk belang dat de standaarden en software zoveel mogelijk open zijn.  Een aantal redenen:

  • leveranciers onafhankelijkheid
  • uitwisselbaarheid van documenten nu en in de toekomst
  • privacy
  • aanpasbaarheid/flexibiliteit
  • innovatieve ontwikkeling
  • gegarandeerde ontwikkeling
  • controle over het eigen systeem
  • keuzevrijheid

Dit kan alleen maar gerealiseerd worden met open standaarden en open source software. De groei daarvan wordt vandaag de dag voor een groot deel belemmerd door het bijna-monopolie van Microsoft op de desktop.

Een recent voorbeeld is de aanbesteding voor de Rijksdesktop, die ondanks de notitie Nederland Open in Verbinding vrijwel volledig naar Microsoft werd toegeschreven.

Een tweede voorbeeld is de zeer omstreden ISO-certificering van OOXML. In dit bestandsformaat zitten Microsoft patenten verwerkt en  bij implementatie daarvan kunnen vrije software ontwikkelaars te maken krijgen met claims van Microsoft. Het is dus inmiddels wel ISO gecertificeerd maar in geen geval open.

Andere voorbeelden zijn fabrikanten die weigeren om drivers te leveren voor Linux of de specificaties te verstrekken, waardoor sommige hardware niet werkt en dit weer met veel kunst en vliegwerk door de open source ontwikkelaars moet worden opgelost.

Linux gebruikers proberen vaak anderen te stimuleren om dat ook te gaan doen. Niet alleen omdat ze dat een beter systeem vinden, maar ook om het aandeel van Linux en open source in de markt te vergroten. Als 10% van de computeraars overschakelt naar Linux, zal geen leverancier zich het meer in zijn hoofd halen om geen Linux geschikte drivers te leveren en zullen de commerciele software ontwikkelaars hun software ook voor Linux uitbrengen.

Maar we kunnen anderen niet dwingen om open source te gebruiken. Sterker nog, zoals Alexander Kjerulf, auteur van het boek happy hours is 9 to 5  zegt: Je kunt mensen niet dwingen om gelukkig te zijn. Je kunt de deur openzetten en iedereen uitnodigen, maar je kunt mensen niet dwingen binnen te komen. Hoe harder je dat probeert, des te meer zullen ze zich schoppend en schreeuwend gaan verzetten en zich uit alle macht aan de deurpost vastklampen.

Mensen uitnodigen en de deur open zetten dus. Alle andere dingen helpen niet, behalve dan de drempel zo laag mogelijk maken.

Gelukkig gebeurt er op dat gebied ook veel, zowel commercieel als niet-commercieel. Zie bijvoorbeeld:

  • De introductie van Wubi, waarmee mensen vanuit Windows eenvoudig Ubuntu kunnen installeren
  • Release parties, zoals bijvoorbeeld op 17 mei in Amsterdam waar de release van de nieuwste versie van Ubuntu wordt gevierd en waar iedereen welkom is en o.a. hulp kan krijgen bij het installeren van Linux.
  • Workshops en voorlichting  met subsidie van Economische Zaken bij Mediaplaza
  • Train de Trainer – een initatief van Gendo waarbij mensen worden opgeleid tot open source ambassadeurs.
  • Het aanbieden van voorgeinstalleerde hardware, zodat driverproblemen geen issue zijn
  • Het ondersteunen van mensen die overstappen via de Ubuntu steunpunten
  • Het beschikbaar stallen van gratis trainings materiaal, zoals bijvoorbeeld door Rednose

« Previous Entries Next Entries »

« Vorige pagina — Volgende pagina »

© Kletskous
Creative Commons License
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
(Op foto''s en andere non-tekstbestanden zit copyright van de respectievelijke eigenaars)