Op het weblog van Matthias Endler kwam ik het volgende, voor mij herkenbare maar ook satirische artikel tegen. Omdat hij hiermee eigenlijk van de omgekeerde wereld uit gaat trok zijn artikel veel aandacht. Voor het gemak heb ik het maar even in het Nederlands vertaald:
Overstappen van Linux naar Windows – een gebruikerservaring
“Ik kom al zo’n vijf jaar lang artikelen tegen als “het Overschakelen van Windows naar Linux in vijf gemakkelijke stappen , waarom u Linux een kans zou moeten geven” e.d. maar er zijn altijd mensen die zeggen dat Linux moeilijk is en dat Windows een veel gemakkelijker installatieprocedure heeft enz.
Maar wat als het eerste OS wat u ooit hebt gebruikt niet MS-dos of Win95 is maar één of ander soort Unix-based vrij systeem zoals BSD of Linux? Dit is het verhaal over iemand die altijd Linux heeft gebruikt en er als jonge man geleerd heeft mee te werken omdat dat dat verplicht was op zijn werk.
Veronderstel dat Linux het standaard OS zou en Microsoft een klein bedrijf dat een of ander product, MS-Windows XP aanbiedt. Deze tekst is satirisch bedoeld dus neem me niet te serieus! Het is een fictief verhaal dat grappig bedoeld is. Dus zeg mij na: Ik zal het niet serieus nemen of zal het niet anders helemaal niet lezen.
Mijn eerste stappen met Windows XP.
Ik heb over een nieuw systeem gehoord, Microsoft Windows en wilde het een kans geven omdat het makkelijk te gebruiken en intuïtief zou zijn. Jammer genoeg biedt de maker geen live-CD aan om het te testen voordat ik het moet installeren. In plaats van het te downloaden van het van Internet zoals ik altijd deed, moest ik naar de computerwinkel en het kopen voor € 150,– Er is ook een zogenaamde “Professionele Uitgave” maar die is nog duurder. Het eerste wat ik deed toen ik thuis kwam was de doos openen, plaatste de CD in mijn dvd-speler en startte mijn PC. Het installatiescherm bestond uit een eenvoudige blauwe achtergrond en een makkelijk te gebruiken menu.
Ik wilde mijn gegevens eerst back-uppen dus probeerde ik een virtuele terminal te openen maar normale CTRL-ALT-F1 werkte niet (WTF?). Ik moest rebooten, een kopie maken en de installatie helemaal opnieuw doen. Het menu stelde een optie voor “installeer Windows XP” en ik selecteerde het. Toen verscheen er een vreemd bericht over “de Overeenkomst van de “Eindgebruiker Licentie Overeenkomst” die zei dat ik daarmee moet instemmen voordat ik door kan gaan. Omdat ik zoiets in Linux nog nooit gezien had, ging ik het grootste deel van de lange tekst maar eens lezen. Ik mag dit product niet delen en ik kan geen kopieën voor mijn vrienden maken. Dit was op de een of andere manier precies het tegenovergestelde van een licentie die de GPL word genoemd en waar ik aan gewend ben. Nadat ik het met F8 goedkeurde ging de installatie verder. Windows erkende niet dat ik ext3 en reiserfs verdelingen op mijn systeem had en vertelde me dat het een “onbekend file-system” had gevonden. Ik dacht altijd dat deze standaard waren maar misschien had ik het verkeerd.
Er was een optie om de gehele harde schijf te wissen en WinXP te installeren en dat koos ik maar. Het volgende eigenaardige iets was dat Windows niet tot een afzonderlijke indeling voor mijn kostbare gegevens overging maar tot slechts één grote partitie indeling. “Misschien heeft Windows een uiterst veilig dossier-systeem dat een automatische back-up maakt in het geval van van gegevensverlies”, dacht ik. Omdat ik een vrij grote schijf heb kon ik geen Fat32 selecteren en moest aan NTFS het hoofd bieden. Het kostte een tijdje om mijn schijf te formatteren.
Jammer genoeg mocht ik geen pakketten van een lijst selecteren zoals ik op Linux altijd doe want dat deed Windows zelf wel. De enige aanpassingen die ik kon maken waren de systeem-tijd, mijn gebruikersnaam en iets wat de registratiesleutel heet. Dit is een 25-cijferig nummer dat ik handmatig in moest voeren voordat de set-up verder kon gaan. Na weer een reboot was Windows eindelijk klaar – goed, bijna dan. Windows wilde eerst geactiveerd worden. Binnen deze procedure probeert Microsoft om via het Web toegang te krijgen om alle registratiegegevens te verifiëren. No Way! Ik annuleerde en Windows vertelde me dat ik een 30-dagen proeftijd heb tot ik moet registreren. Dat zuigt!
De nieuwe gebruikersinterface verscheen en ik begon alle eerdere moeilijkheden te vergeten. Het was een beetje vreemd dat er geen mogelijkheid was om als standaardgebruiker voor het dagelijkse werk in te loggen. Standaard was ik beheerder en had root toegang. Dat maakte dat ik me een beetje ongemakkelijk voelde omdat mijn kleine zusje dezelfde rechten op dat systeem zou hebben. Ook was er geen optie om bestandsrechten (iets als chmod) handmatig aan te passen en dit zou een andere mogelijke bedreiging op een werkstation kunnen zijn. Ik ging zoeken in de systeemdocumentatie om mijn nieuwe besturingssysteem te kunnen instellen zoals ik dat wil maar ik kon niksbruikbaars vinden. (F1 is werkelijk geen hulp).
Plotseling knalt er een lelijk geel pop-up ding omhoog onderaan het scherm. Het zei iets als “Nieuw gevonden apparaat.” Een venster in het midden van het mijn scherm vertelde me dat ik de driver-CD voor mijn printer erin zou moeten stoppen en op “Continue” moest klikken. Eerst wist ik niet wat dat betekende maar plotseling begreep ik dat dat een driver zoiets als een module was. Ik herinnerde me dat ik een CD bij mijn printer kreeg en die vond ik in een doos op zolder. Ik klikte op “Continue”. Mijn nieuw systeem waarschuwde me dat de apparaatbeheer niet de test heeft doorstaan van de hardware-comptabiliteit en dat ik zou moeten proberen om een andere driver te vinden. Ik was een beetje bang om op “Continue” te klikken maar zette mij ertoe het toch maar te doen en dat leek goed te gaan. Ik was een beetje geïrriteerd door dit stomme bericht maar had geen tijd mij op te winden. Daarna installeerde ik alle andere hardware en was klaar om het internet op te gaan.
Er was geen firewall of anti-virus software geïnstalleerd en ik voelde mij een beetje onzeker toen ik voor het eerst het Web opging. Na twee minuten toen surfen kreeg ik een bericht van “Al Dick” die een zes-jaar-rantsoen van Viagra aanbood. Ondanks dat ik dergelijke dingen (werkelijk!) niet nodig heb, ergerde het mij ongelooflijk. Ik vond een how-to op het net om dergelijke berichten uit te zetten. De Explorer van Internet heeft geen pop-up filter en schijnt advertenties aan te trekken en na vijftien minuten leek mijn taakbalk wel een slagveld van spam. Ik moest elk venster handmatig sluiten. Mijn vroegere Browser Firefox had tab-functionaliteit ingebouwd maar Explorer schijnt eigen regels en standaarden te hebben voor surfen. Maar dat was nog maar het begin.
Toen ik met mijn vrienden wilde babbelen, kwam ik erachter dat de messenger van Windows ICQ, AIM, TOM en Jabber niet ondersteunt. Ik werd gedwongen om een zogenaamde msn-account aan te maken, maar dat weigerde ik. Toen ik een DVD wilde kijken die ik onlangs in Frankrijk had gekocht, vertelde de Windows Media Speler mij dat dat niet kan op mijn PC vanwege een zogenaamde “gebiedscode”.
Ik was een beetje van streek over dit alles en vroeg een vriend hoe dit zat Hij vertelde me dat er gegevensoverdracht rechtstreeks van van een Windows PC aan Microsoft plaats vindt. om mijn hardwarespecificaties te controleren en een echtheids-controle van mijn software te doen. Ik was in shock. Ik dacht dat ik veel geld betaald voor een stabiel, veilig systeem dat mijn privacy eerbiedigt, en niet voor een buggy, praatziek product dat open staat voor anderen als een staldeur. Ik wilde een blik in de broncode werpen om te zien of deze beschuldigingen juist waren maar de broncode is niet inbegrepen en zelfs bedrijfsgeheim! Ik wil het dan nog niet eens niet hebben over de zogenaamde “file-hiërarchie” van XP waar het systeembestand config kan worden benaderd via C:\Windows\system. Ik wilde eigenlijk ook niet weten wat defgragmenteren is (daar is geen behoefte aan op een linuxbak), ook wil ik het niet hebben over de lousy terminal genoemd “command” en over waarom je een e-mail bijlage nooit met Outlook Express mag openen.
Nadat het systeem crashte toen ik een CD aan het branden was en tegelijkertijd één of andere spreadsheet analyse maakte met Microsoft’s miserabel alternatief voor OpenOffice, “Office XP” genaamd, die me nog een keer een 119 euro kostte (een beetje goedkoper dan normaal omdat ik een student ben) plaatste ik alles terug in de mooie groene doos en leverde het weer in bij de winkel. Dezelfde dag installeerde ik Linux opnieuw, schreef een review over een halfbakken, single-user systeem genaamd Windows XP die voor Desktopgebruik over vijf jaar misschien klaar zou kunnen zijn. Tot dan geniet ik van vrijheid met BSD, OpenSolaris en Linux.
27 oktober 2006 
![[FSF Associate Member]](https://kletskous.b-cdn.net/wp-content/uploads/Image/fsfm.png){kind=small}
